Bu Sayfada ;

 

  • Canlılığı ortaya çıkaran kilit sistemler ve enerji akışı incelenmiştir.
  • Evrende hayatın oluşumunda kilit rol oynayan sistemlerin, hangi prensiplere göre hareket ettikleri incelenmiş ve elde edilen sonuçlara göre "Yaratılış Modeli" oluşturulmuştur.
  • Yaratılış Modeli'nden elde edilen ilke ve kurallar ışığında, Kainatın Yapısı modellenmiştir.
  • Alemin mahiyetini kavrayabilmek için, Kainatın Yapısı içerisindeki yerinin tespiti üzerinde durulmuştur.

 

Evrendeki Sistemler ve Enerji Akışı

Hayatın oluşumu ve devamında rol oynayan ana sistemler aşağıda sıralanmıştır. Bu sistemlerin iç içe geçmiş yapısı, enerji akışını ve etkileşimlerini anlama noktasında kritik bir öneme sahiptir. Sistemlerin temel ilkeleri:

  • İç İçe Geçmiş Sistemler : Her sistem, kendisinden daha büyük ve daha ağır işleyen bir sistemin içinde yer alır. Her sistem, kendi içinde bir bütünlük taşırken, aynı zamanda daha büyük bir yapının parçası olarak işlev görmektedir.

  • Enerji Üretimi : Her sistem, içinde bulunduğu büyük sistemin kaynaklarını kullanarak alt sistemlere enerji üretir ya da bu sistemlere kaynak sağlar.

  • Enerji Akış Yönü : Enerjinin akışı, dışarıdan içeriye veya yukarıdan aşağıya doğrudur.

  • Her bir sistem, evrenin genel dengesine katkıda bulunur. Bu denge, yaşamın sürekliliği için elzemdir.

Bu ilkeler, evrendeki sistemlerin nasıl çalıştığını ve enerji akışının nasıl gerçekleştiğini anlamamızda bize rehberlik edecektir.

Evrendeki yaşamı oluşturan sistemlerin işleyişini ve enerji akışını basitçe gösteren bu şema, Yaratıcı'nın evrende canlılığı var etmek için kullandığı yöntemleri anlama hususunda bir anahtar görevi görmektedir. Modele göre, enerji sürekli bir dönüşüm halindedir. Yukarıdan aşağıya doğru giderek küçülen ve hızlanan sistemler arasında durmaksızın dönüşen enerji, kesintisiz bir döngü içinde yolculuğunu sürdürmektedir.

Bu model üzerinden ilerleyerek evrenin işleyişini kavramak, görünmeyen evren dışı hakkında da bize değerli ipuçları sunmaktadır. İşleyişi daha derinlemesine anlamak adına, bazı temel tanımlamalar yaparak incelememizi sürdürelim.

Bu perspektiften bakıldığında, evrendeki her sistemin düzenli olarak tekrarladığı özgün bir görevi ve bu görevi tamamlamak için ihtiyaç duyduğu belirli bir zaman dilimi olduğunu gözlemliyoruz. Bu özgün görevi "Birim Fonksiyon", görevi gerçekleştirmek için gerekli süreyi ise "Birim Fonksiyonunu Gerçekleştirme Süresi" olarak adlandırmak, anlayışımızı netleştirecektir.

Evrenin temel ilke ve kurallarını bu şekilde sistematik bir yaklaşımla ele almak, yaşamın oluşumu ve evrenin işleyişi hakkında bize çok daha derin bir kavrayış sağlayacaktır. Bu benzersiz bakış açısı, yalnızca bilimsel merakımızı tatmin etmekle kalmayacak, aynı zamanda kainatın devasa mekanizması içindeki konumumuzu ve rolümüzü daha iyi anlamamıza da ışık tutacaktır.

Bu yeni yaklaşım, evrenin gizemlerini çözme yolculuğumuzda bize rehberlik edecek, bilimsel düşünce ufkumuzu genişletecek ve belki de varlığımızın daha büyük bir amacın parçası olduğunu kavramamıza yardımcı olacaktır.

Her sistem, kendine özgü "Birim Fonksiyon"unu yerine getirmek için üst sistemin sağladığı olanaklardan yararlanarak enerji elde eder. Bu süreçte, sistemlerin "Birim Fonksiyonunu Gerçekleştirme Süresi", boyutlarına göre farklılık gösterir.

Geniş ölçekli sistemler, Birim Fonksiyonlarını tamamlamak için daha uzun zaman dilimine ihtiyaç duyarken, küçük ölçekli sistemler bu işlevi çok daha kısa sürede yerine getirir. Örneğin, bir galaksi gibi devasa bir sistem kendi Birim Fonksiyonunu tamamlamak için milyonlarca yıl harcarken, bir hücre bu işlevi saniyeler veya dakikalar içinde gerçekleştirebilir.

Mikrodan makroya kadar uzanan her sistem, bu çok katmanlı yapı içinde olağanüstü bir uyum sergilemektedir. Bu sistemler, temel olarak aynı prensiplere ve ilkelere göre işleyerek evrenin bütünlüğünü açık ve net şekilde ortaya koyar.

Bu evrensel birliğin temelinde, özümseme kavramının rol aldığını anlamak, zor değildir. Özümseme, her sistemin çevresinden seçerek aldığı enerji ve bilgiyi kendi yapısına katma süreci olarak tanımlanabilir. Bu benzerlik, evrenin işleyişindeki tutarlılığı ve bütünlüğü vurgular.

Sonuç olarak, sistemler arasındaki işleyiş birliği, benzetim yapma olanağı sağlayarak evrensel ilkelerin daha kolay tespit edilmesine imkân tanır. Bu da, kainatın gizemli yapısını anlamamıza ve sistemler arasındaki ilişkileri daha iyi kavramamıza yardımcı olur.

Kainat, Evrenden İbaret Değil!...

Kainat kelimesi, sözlük anlamıyla "yaratılan her şey" olarak tanımlanır. Bu geniş kapsamlı tanım, evren kavramının ötesine geçer. Evren, bildiğimiz fiziksel gerçekliği ifade ederken, kainat çok daha kapsamlı bir anlam taşır. Bu bağlamda, kainat terimi sadece içinde yaşadığımız evreni değil, aynı zamanda evrenin dışında var olması muhtemel tüm olguları da kapsayan bir kavram olarak kullanılacaktır. Bu sayfalarda kainat kelimesi, bilinen ve bilinmeyen, görünen ve görünmeyen tüm varlıkları ve olasılıkları kapsayan geniş bir kavram olarak kullanılacaktır.

Kainat, asla evrenden ibaret değildir. Çünkü, evren de kapsadığı tüm varlıklar gibi, yaratılmış bir varlıktır. Yaşamı, dışından gelen bir etkiyle başladı, gelişiyor ve bir gün son bulacak. Evrenin dışı, evren için bir zorunluluktur. Dışı olmadan, kendisi de, içi de olamaz.

Düşünmediler mi ki, gökleri ve yeri yaratan Allah, kendilerinin benzerini yaratmaya da kadirdir. Allah, onlar için bir vade takdir etti. Bunda şüphe yoktur. Ama zalimler, inkardan başkasını kabullenmediler. İsra 99

Evren, tam bağımsız olmamakla birlikte, bir ara sistem veya bir sistemin organeli de değildir. Evren, başlı başına, müstakil olarak yaratılmış bir sistemdir.

Yukarıdaki ayet, evrenin haricinde, herhangi bir boyut veya ebat sınırlaması olmaksızın, benzerlerinin yaratılabileceğine işaret etmektedir.

Evrendeki sistemlerin işleyişinden elde ettiğimiz model, Kainatın bu yapıda olması gerektiğini göstermektedir. Bu modele göre, her katmanda, paralel evrenler bulunmalıdır. Bu Paralel Evrenler, içinde bulundukları katmana özgü büyüklük, hız, işleyiş ve zaman kavramlarına sahip olmalıdır. Tıpkı, evrenimiz içinde var olan diğer paralel sistemler gibi. Örneğin, hücreler, mensup oldukları gruba ait, kendilerine özgü büyüklük, hız, zaman ve işleyişlerinin olması gibi. Galaksiler, gezegenler, ağaçlar vb. gibi. Farklı ebatlarda ve farklı boyutlarda, iç içe yaratılan ardışık evrenler ise, büyüklük, hız ve zaman bakımından birbirlerine göre farklılıklar gösteriri. 

Şimdi, Ardışık Evrenler kavramının, Kur'an-ı Kerim'de nasıl yer aldığını görelim.

Düşün !...

Allah'tan başka ilah olmadığı inancı temel alınırken, Kur'an-ı Kerim'in bazı ayetlerinde neden çoğul 'Biz' ifadesi kullanılmaktadır?

O Allah ki, gökten bir ölçü ile su indirmektedir. İşte biz, onunla ölü bir toprağa hayat vermekteyiz. Siz de böyle diriltileceksiniz.  Zuhruf 11

Kainat ve 'Biz' Kavramı

Kur'an-ı Kerim, evreni, gökleri ve yeri olan ALEM olarak ele alır. İçinde yaşadığımız evren, daha büyük ve ardışık evrenlerin içerisinde yer almaktadır. Oluşturduğumuz model, evrenimizin dışında çok daha geniş bir yapının var olabileceğini göstermekte ve Kur'an-ı Kerim'deki ayetler de bunu desteklemektedir. Bu yapı, birbirine bağlı ve iç içe konumlanmış ardışık evrenler, farklı katmanlar ve boyutlardan oluşan devasa bir sistemi işaret etmektedir. Modelimiz, evrenimizin bu çok boyutlu ve karmaşık yapının yalnızca bir parçası olabileceğini göstermekte, böylece gerçekliğin çok daha kapsamlı ve çok katmanlı bir doğası olduğunu düşündürmektedir.

Hamd, göklerin Rabbi, yerin Rabbi, bütün alemlerin Rabbi Allah’a mahsustur. Casiye 36

Öyle bir Allah ki, O’ndan başka tanrı yoktur. O diridir, varlığı ebedi ve ezelidir. Bütün varlıkların idaresini bizzat yürüten ve hepsini hesaba çekendir. Kendisini ne uyku yakalar, ne de uyuklama. Göklerde ve yerde ne varsa O’nundur. İzni olmadan yanında hiç bir kimse şefaat edemez. O kullarının geleceklerini ve geçmişlerini bilir. O’nun dilemesi hariç, insanlar O’nun ilminden hiçbir şeyi tam olarak kavrayamazlar. O’nun kürsüsü gökleri ve yeri içine alır, onları koruyup gözetmek kendisine ağır gelmez. O, yücedir, büyüktür.  Bakara 255

De ki: O, Allah birdir. Allah, hiçbir şeye muhtaç olmayan, her şey kendisine muhtaç olandır. O, doğurmamış ve doğurulmamıştır. Hiçbir şey O’na eş ya da denk değildir. İhlas 1-4

... Allah bütün alemlerden müstağnidir. Al-i İmran 97

  • Madde ve Enerji İlişkisi

Yukarıdaki ayet, kainatın yapısına dair önemli bir bilgi içermektedir. Madde-Enerji ikilisinin arasındaki ilişki incelendiğinde, bu durum daha iyi anlaşılacaktır. Madde, enerjinin yoğunlaşmış halidir. Daha derine inildiğinde, maddeyi meydana getiren şeyin, atomlarının içine sıkıştırılmış enerji olduğu görülür. Var olan tüm madde, tek bir formdaki enerjinin çeşitli şekillerde yapılandırılmasıyla oluşmuştur. Özetle, maddenin özü enerjidir. Diğer bir bakış açısıyla, madde, enerjinin görünebilen formudur.

  • Kainatın Yapısı ve Allah'ın Kudretinin Tecellisi

Aynı paralelde, iç içe ve farklı büyüklüklerdeki ardışık alemlerden oluşan kainat, Allah'ın kudretinin görülebilen forma dönüşmüş halidir. Alemler yokken Allah vardı ve kudret, yani enerji halindeydi. Bilinmek istemesiyle birlikte kudretini, alemleri yaratarak -muhataplarının algılayabileceği- maddeye dönüştürdü. Bu bağlamda, Allah'ın kudreti, yaratıcı özü, kainatın bütününe yaygın durumdadır.

 

  • Allah'ın Alemlerle İlişkisi

Dikkat edilmesi gereken nokta, Allah alemlerin kendisi değil, yaratıcısı ve sahibi olmasıdır. Bu anlamda, Allah alemlerden, yani yarattıklarından müstağnidir. Başka bir deyişle, alemler ihtiyaçlı ve muhtaçken, Allah hiçbir şeye ihtiyaç duymayan, muhtaç olmayan, her şeyin kendisine muhtaç olduğu kudrettir, varlık ötesidir, başka bir ifadeyle var edendir.

 

 

  • Ardışık Alemlerin Özellikleri

Yarattığı her ardışık alem, her katman veya her boyut, yarattıklarına görünür halde ulaşmak üzere, kendisi içindir. İç içe her ardışık alem farklı büyüklükte olmakla birlikte, aralarındaki birlik ve düzeni sağlama açısından mahiyetleri aynıdır. Başka bir benzetme ifadesi ile, her ardışık alem, bir üstteki alemin kopyası gibidir. Bu aynılıktan dolayı, içlerindeki varlıklara “Biz” diye hitapta bulunurlar.

 

 

  • Allah’ın Alemlere Tecellisi

Dıştan içe doğru, yaratılanlara mekan olarak hizmet eden bu farklı katman ve hızdaki alemler, süreçlerinin sonuna geldiklerinde, Allah tarafından dürülecektir. Bu tıpkı okunup bitirilmiş bir kitabın kapatılıp rafa kaldırılması gibi bir durumdur. Süreci tamamlanmış alemin boşluğuna Allah’ın kudreti tecelli edecek; yani görünür ve bilinir halde ortaya çıkacaktır.

 

  • Kainat ve Allah’ın Kudreti

Başka bir benzetmeyle; kainat, perdeye yansıtılan bir görüntüyse, Allah o görüntünün her zerresine can veren ışık gibidir. Işık, perdede oluşan görüntüye muhtaç değildir; ancak resim görünebilmek, var olabilmek için ışığa muhtaçtır. Işık yoksa, görüntü de yoktur. Allah, arı, saf ışığın kendisi; kainat ise o ışığın yansıması gibi, enerjinin görünen ve algılanabilen maddeye dönüşmüş hali gibidir.

 

  • Yaratılanın Geçiciliği ve Allah'ın Ebediliği

Zamanı gelip süreci tamamlanan alem, yani ışığın önündeki parçacıkların oluşturduğu gölgeler kaybolduğunda, boşalan yerleri yine saf ışık dolduracaktır. Her şey aslına geri dönecek ve ışığın içine, kayıpsız halde yeniden karışacaktır. Allah’tan hiçbir şey eksilmez, hiçbir şey artmaz. Ezeli ve ebedi olan sadece Allah'tır. Yaratılan ise takdir edilen süreye, vadeye tabidir.

Kainat, perdeye yansıtılan bir görüntü ise,  Allah, oluşan görüntünün her zerresine can veren ışık gibidir. Görüntü var olabilmek için ışığa muhtaçtır. Ancak ışık, resim olmasa da perdeyi aydınlacaktır. Işık ayrı, görüntü ayrıdır.

Allah, göklerin ve yerin nurudur. O’nun nurunun temsili, içinde lamba bulunan bir kandil gibidir. O lamba bir billur içindedir…. Nur 35

O Allah ki, gökten bir ölçü ile su indirmektedir. İşte biz, onunla ölü bir toprağa hayat vermekteyiz. Siz de böyle diriltileceksiniz.  Zuhruf 11

Onları biz yarattık; onların yapılarını sımsıkı bağladık. Dilediğimizde  yerlerine benzerlerini getiririz.  İnsan 28

Düşün !...

Evrendeki mevcut sistemler üzerinden, elde ettiğimiz Yaratılış Modelinden hareketle, aynı kural ve ilkelere bağlı kalarak oluşturduğumuz, Kainat Modelini inceleyelim.

Hayat, modelimizde yer alan sistemlerin hassas etkileşimlerinin bir sonucu olarak meydana gelmiştir. Bu sistemlerin özenle seçilmiş ve belirli bir amaca hizmet etmek üzere tasarlanmış gibi görünmesi, evrenin birleşik bir irade doğrultusunda ilerlediğini göstermektedir. Dünya'nın diğer gezegenlerden farklı olarak, yaşama ev sahipliği yapacak şekilde düzenlenmiş olması, bu seçilmişliğin en çarpıcı örneğidir.

Şimdi, düşünce ufkumuzu genişleterek şu soruyu ele alalım: Hücreyi çevreleyen bu üst sistemlerin her biri eğer bilinç, kudret ve irade sahibi olsalardı, acaba tüm hücrelere nasıl seslenirlerdi?

Bu soru, bizi varlığın farklı katmanları arasındaki ilişkiyi yeniden düşünmeye ve hayatın özünü daha derin bir perspektiften anlamaya davet etmektedir. Her bir sistem kendi ölçeğinde ve işlevinde benzersiz olsa da, hepsi birbirine bağlı ve birbirini tamamlayan bir bütünün parçalarıdır.

Yaratılış Modeli

Modelde iç içe yer alan sistemler, canlılığın oluşumu için seçilmiş sistemlerdir. Galaksiler arasında Samanyolu galaksisinin, gezegenler arasında Dünya'nın, canlılar arasında insan formunun seçilmesi, bu seçilmişliğin somut örnekleridir. Bu kavramı ardışık evrenler veya alemlere uyarladığımızda, her katmanda yaratılan varlıklara mekan sağlamak üzere yaratılmış ardışık alemler, "Seçilmiş Ana Alemler" olarak, Kur’an-ı Kerim’de ise, “Biz” ifadesiyle karşımıza çıkar.

Bu alemler, Allah'ın iradesinin hakimiyeti altında ve kudretinin yansıması niteliğindedir. Önemle belirtmek gerekir ki, bu alemler Allah'ın kendisi değil, yarattığı her katmana erişim sağlamak amacıyla özel olarak seçtiği ve var ettiği mekanlardır. Bu ince ayrım, Kur'an-ı Kerim'de "Allah" kavramı ile "Biz" ifadesinin farklı bağlamlarda kullanılmasıyla da vurgulanmıştır.

 

Biz, en içten en dışa doğru giderek büyüyen bu mekan konumundaki ANA EVREN veya ALEMLERİN içinde yaşıyoruz. Allah, yaratılmış olan tüm alemlerin Rabbidir.

Yaratılış, en dıştan en içe doğru gerçekleşir. Kuran'da belirtildiği üzere, Allah sürekli yaratma halindedir. İçinde bulunduğumuz evren, rastgele veya sebepsiz bir zamanlama ile ortaya çıkmamıştır. Modelden anlaşılacağı gibi, yaratılış sırası evrenimize geldiği için, -tıpkı Dünya'nın yaratılış zamanı geldiğinde oluşturulması gibi-, evrenimiz de vücuda getirilmiştir.

"Yaratılış Modeli"nden esinlenerek geliştirdiğimiz "Kainat Modeli", evrenin yapısına dair çarpıcı bir bakış açısı sunmaktadır. Bu model, Yaratılış Modeli'ndeki temel ilkeleri birebir yansıtarak, kainatın gizemli dokusunu gözler önüne sermektedir.

Model, kainattaki tüm varlıkların seçilmiş ardışık alemler içerisinde var olduğunu göstermektedir. Bu perspektife göre, yaratılmış her şey, bu çok katmanlı evrenler ve alemler sistemi içinde kendine özgü bir yer bulmaktadır.

Bu muhteşem yapı, her ardışık evren veya alemin, kendi içinde benzer bir düzeni tekrar ederek çoğalmasıyla oluşmuştur. Her yeni alem, aynı irade ve bilincin tekrarı tezahürüdür. Her birine Allah’ın iradesi hakimdir. Kur'an-ı Kerim'de bu düzen, çoğul bir ifade olan "Biz" zamiriyle anlatılmaktadır. “Biz” kelimesi, yaratılışın çok boyutlu ve katmanlı yapısını ifade etmektedir. Her katman ve boyut, Allah'ın iradesine göre yeniden şekillenmiştir.

Kainat Modeli

Biz, yarattık sizi; tasdik etmeniz gerekmez mi? Vakıa 57

O Allah ki, gökten bir ölçü ile su indirmektedir. İşte biz, onunla ölü bir toprağa hayat vermekteyiz. Siz de böyle diriltileceksiniz.  Zuhruf 11

Andolsun, biz insanı en güzel bir biçimde yarattık. Sonra onu aşağıların  aşağısına indirdik. Tin 4,5

Aranızda ölümü takdir eden biziz ve biz, önüne geçilebileceklerden değiliz. Böylece sizi bilmediğiniz bir yaratılışla yaratalım ve benzerlerinizi var edelim diye. Andolsun, ilk yaratılışı bildiniz, düşünüp ibret almanız gerekmez mi? Vakı’a 60-62

Alemler Arasında Madde Algısı

Kainatta büyük-küçük kavramı görecelidir ve ancak bir karşılaştırma yapıldığında anlam kazanır. Bir hücre çıplak gözle göremeyeceğimiz kadar küçükken, bir galaksi kavrayamayacağımız kadar büyüktür. Evrenin devasa büyüklüğü de bizim algımıza göredir. Oransal olarak düşünüldüğünde, dünya bir hücreye kıyasla çok büyük olmasına rağmen, evren ölçeğinde bir toz tanesi bile değildir.

Katmanlar arasında bire bir karşılaştırma yapıldığında, genel anlamda bir fark olmadığı görülür. Üst ve alt alemleri büyüklükleri açısından oransal olarak eşitlediğimizde, her açıdan benzer özelliklere sahip oldukları anlaşılır. Temel fark, yalnızca atom boyutuna bağlı olarak değişen büyüklüktür.

Her alem kendi gerçeklik ilkelerine göre var olurken, diğer alemlere göre yoktur. Örneğin, bizim perspektifimizden, dışımızdaki tüm ardışık evrenler yok hükmündedir. Bu durum, belli bir frekans aralığındaki sesleri algılayabilmemize benzer. Frekansları oransal olarak eşitlediğimizde, aralarında ayrım olmadığı ve hepsinin birer ses dalgası olduğu anlaşılır. Gerçekte o sesler bize göre yok hükmünde olsa da, ilgili algılayıcıları tarafından var kabul edilirler. 

Kainatta hiçbir şeyin standart bir büyüklüğü, hızı veya zaman algısı yoktur. Tüm bu özellikler, yaratıcının amacına göre değiştirilebilir ve düzenlenebilir. Bildiğimiz atom ebadı, sadece evrenimizin ölçütlerine göre standart kabul edilir.

Atomu belirli bir büyüklükle sınırlandırmak ve "daha büyüğü olamaz" veya "daha küçüğü yaratılamaz" demek, Allah'ın gücünü kısıtlamak, sınırlandırmak anlamına gelir. Bu tür bir sınırlama, yaratıcının sonsuz kudretini yanlış yorumlamak olur.

Göklerin ve yerin hükümranlığı Allah’ındır. Allah’ın her şeye gücü yeter. Al-i İmran 189

O, gökleri ve yeri yoktan yaratandır… Şura 11

Her katmanın atom yapısı kendi içinde standarttır. Farklı bir katmana ait nesneler, farklı katmanların algısına hitap etmediği için algılanamaz. Bu nedenle, boynumuzda asılı bulunan alemi görüp dokunamayız. Göğüs hizamızda, kalp bölgemizde taşıdığımız alemin atom standardı bize göre küçük olduğundan, içindeki nesneler bizim algımıza hitap etmez ve onları madde olarak algılayamayız.

Aynı şekilde, ardışık evrenler arasındaki katman farkı nedeniyle, her katmanın atom yapısı kendine özgüdür. Büyük evrenin atom ebadı oransal olarak daha büyük, küçük evrenin atom yapısı ise oransal olarak daha küçüktür.

Biz, yalnızca kendi boyutumuza uygun ölçülerde yaratılmış atomlardan oluşan varlıkları madde olarak algılayabiliriz. Diğer katmanlardaki varlıklar bizim için yok hükmündedir, tıpkı bizim de diğerlerine göre yok hükmünde olduğumuz gibi.

Yoktan yaratılış kavramının iki temel açılımı vardır:

  1. En dıştaki, ilk yaratılan evrenin örneksiz ve mutlak yokluktan var edilmesi.
  2. Katmanlar arasındaki algı farklılığından kaynaklanan göreceli yoktan yaratılış. Başka bir deyişle, ardışık evrenlerden her biri diğerine göre algılanamaz (yok hükmünde) olduğu için, yeni yaratılan evren yoktan yaratılmıştır.

Kur'an-ı Kerim'in bu evrenin algısına hitap etmesi nedeniyle, yoktan yaratılış kavramı bu bağlamda değerlendirilmelidir.

Küçük Evrenler Nerede ?

Düşün !...

Modelleme sonuçlarımızdaki hiyerarşik yapı, evrenimizin içinde mikro evrenlerin varlığına işaret etmektedir. Bu küçük evrenler, bizim algı düzeyimizden farklı bir iç katmanda bulunduklarından, duyusal sınırlarımızın ötesindedir ve bu nedenle bizim için "yok" hükmündedir. Daha açık bir ifadeyle, beş duyu organımızla algılayamadığımız bu evrenlerin atom yapısı bizimkinden farklı ve çok daha küçük ölçektedir.

Bu mikro evrenlerin atom yapısı, bizim evrenimize kıyasla çok daha hızlı bir şekilde işler. Bu hız farkı, söz konusu evrenlerin dinamiklerini bizimkinden önemli ölçüde farklılaştırır. Doğal olarak, bu durum iç evren veya alemin zaman kavramının da bizimkine göre çok daha hızlı ilerlediğini gösterir.

Bu noktada, konuyu somutlaştırmak adına çarpıcı bir örnek vermek yerinde olacaktır. Bizim boyutumuza hitap eden Kur'an-ı Kerim, bu mikro alemlerin, bizim zaman algımıza göre sadece altı günde yaratıldığını belirtir. Bu konu, ileride daha detaylı bir şekilde ele alınacaktır.

...O’nun kürsüsü gökleri ve yeri içine alır, onları koruyup gözetmek kendisine ağır gelmez. ... Bakara 255

Bu ayet, aşağıdaki ayetlerle birlikte değerlendirildiğinde, ardışık alemlerin canlı varlıklara ve hatta insan formunda olduklarına işaret etmektedir. İnsan olarak bizlerin varoluşu göz önüne alındığında, doğal olarak bizi yaratanların da insan olabileceğini düşünmek elbette akla en uygunudur. Bu çıkarım, Allah'ın insanı kendi ruhundan, özünden yarattığı bilgisiyle desteklendiğinde şüpheye yer kalmamaktadır.

Kur'an'ı kesinlikle biz indirdik; elbette onu yine biz koruyacağız.  Hicr 9

De ki : Eğer yeryüzünde yerleşmiş gezip dolaşan melekler olsaydı, elbette onlara gökten, peygamber olarak bir melek gönderirdik. İsra 95

Göklerde ve yerde bulunan herkes, O'ndan ister. O, her an yaratma halindedir. Rahman 29

Göklerde ve yerde bulunan kimseler O’na aittir. O’nun katında bulunanlar, O’na ibadet hususunda büyüklenmez ve yorulmazlar. Onlar bıkıp usanmaksızın gece gündüz tespih ederler. Yoksa yerden birtakım tanrılar edindiler de, onlar mı diriltecekler. Eğer, yerde ve gökte Allah’tan başka tanrılar bulunsaydı, yer ile gök kesinlikle bozulup gitmişti. Demek ki, Arş’ın Rabbi olan Allah, onların yakıştırdıkları sıfatlardan münezzehtir. Enbiya 19-22

Sizin yaratılmanız ve diriltilmeniz, ancak tek bir kişinin yaratılması ve diriltilmesi gibidir. Unutulmasın ki, Allah her şeyi bilen ve görendir. Lokman 28

Yukarıdaki ayet, tüm insanlığın yaratılışını tek bir kişinin yaratılışına benzetmekte ve böylece insanı alemin merkezinde konumlandırmaktadır. Bu, aslında tüm alemin bir insana eşlik ettiğini işaret etmektedir. Başka bir deyişle, büyük evren büyük insana, küçük evren ise küçük insana eşlik eden alemdir.

Allah'ın kudret ve idaresinde bulunan, bize mekan ve kaynak teşkil eden bu iç içe evrenlerin her biri, kendi katmanında yaşayan bir insana eşlik etmektedir. Her katman birbirinin aynısıdır, yani her katmanda aynı kişi yaşamaktadır. Kainatın birliği ve düzeni bu şekilde sağlanmaktadır.

Alemlerin her biri bir diğeriyle aynı vasıflara sahip olduğundan, ayetlerde 'Biz' kelimesi kullanılmaktadır. Dolayısıyla, her alem bir insana eşlik ettiğine göre, aradığımız küçük alem, her insanın "boynunda taşıdığı" alemdir.

... Biz, her şeyi açık açık anlattık. Her insanın kuşunu (tâirahu) boynuna bağladık. İnsan için hesap gününde, açılmış olarak önüne konacak bir kitap çıkarırız. KİTABINI OKU ! Bugün sana hesap sorucu olarak kendi nefsin yeter. İsra 12-14

Bilmez misin ki Allah, gökte ve yerde ne varsa hepsini bilir. Muhakkak bunların hepsi bir kitaptadır. Şüphe yok ki, bu Allah’a kolaydır. Hac 70

Onları biz yarattık; onların yapılarını sımsıkı bağladık. Dilediğimizde yerlerine benzerlerini getiririz. İnsan 28

Küçük Alem...

Küçük Alem veya Küçük Evren...

Her insan, boynunda küçük bir evren, diğer adıyla alem taşır. İnsan, bu alem sayesinde esnek ve karmaşık işlevlerini yerine getirir. Tüm canlılar, onun aracılığıyla doğuştan gelen içgüdüsel davranışlarını kazanır.

İnsanın fiziksel özellikleri genlerle belirlenirken, yetenekleri, bilişsel ve davranışsal özellikleri bu sistem aracılığıyla şekillenir. Yaratılış sırasında, gezegenler, güneş, yıldızlar, burçlar ve çevredeki insanlardan gelen bilgi yüklü elektromanyetik dalgalar, doğacak bireyin özelliklerini ana rahminde iken etkiler.

Hücrelerimiz ve organlarımızın vücudumuzu yönetmesiyle fiziksel aktivitelerimizi gerçekleştirdiğimiz gibi, bilişsel ve davranışsal eylemlerimizi de alemimiz sayesinde yaparız.

Yaşam boyunca gerçekleşen her eylem bu sisteme kaydedilir. İnsan beyniyle düşünse de, kararlarını vicdanını ve duygularını yöneten kalbine danışarak verir. Göğsümüzde hissettiklerimiz, alemimizden yükselen dalgalardır.

Her canlının sahip olduğu bu sistem, işlevleri ve hissettirdikleriyle algılanır. Göz, kulak ve beyin görevlerini yaparken, tercihlerimizi aslında alemimizin kararına göre şekillendiririz. Çünkü huzur, pişmanlık ve hesap verme gibi duygusal deneyimler bu sistemle bağlantılıdır.

Vücudun altyapısında çeşitli organlar bulunurken, küçük alemin altyapısında galaksiler yer alır. Bu galaksilerden yayılan dalgalar, insanın içgüdü ve dürtülerini oluşturur. İnsan geliştikçe bu sistemler de evrilir.

Kuran-ı Kerim'de, havada asılı duran bir kuşa veya yazılıp okunan, kayıt altına alan bir kitaba benzetilen bu sistem, açıkça "alem" olarak adlandırılır.

Yaratıcı, yarattıklarını bu sistem aracılığıyla şekillendirir ve yaşatır. Sistemin bedenle bağı koptuğunda beden ölür ve toprağa karışır. Ancak, alemin içindeki tüm bilgiler korunur. İnsan diriltilirken bu bilgiler esas alınır ve içindeki kayıtlara göre sorgulanır. Allah, bu sistem üzerinde mutlak tasarrufa sahiptir ve içindeki en ince ayrıntıyı bilir. Bu, bir bilgisayarın sabit diskini okumak kadar basit bir iştir.

Kur'an ayetleri bu bilgiler ışığında daha iyi anlaşılacaktır.

Allah’ın göklerde ve yerdekileri sizin emrinize verdiğini, nimetlerini açık ve gizli olarak size bolca ihsan ettiğini görmüyor musunuz? Yine de, ne bilgisi, ne rehberi, ne de aydınlatıcı bir kitabı yokken Allah hakkında tartışanlar vardır. Lokman 20

Rabbin kalplerinde gizlediklerini de açıkça söylediklerini de bilir. Gökte ve yerde göze görünmeyen hiçbir şey yoktur ki, apaçık bir kitapta olmasın. Neml 74,75

Göklerde ve yerde bulunanların hepsi Allah'ındır. Bu, Allah'ın, kötülük edenleri yaptıklarıyla cezalandırması, güzel davrananları da daha güzeliyle mükâfatlandırması içindir. Necm 31

Allah, gökleri ve yeri gerçek olarak yaratmıştır. Böylece herkes kazancına göre karşılık görür. Onlara haksızlık edilmez. Casiye 22

Sizi yoktan yaratan O’dur. Bununla birlikte kiminiz inanan, kiminiz inanmayandır. Allah, işlediklerinizi görendir. Zira, gökleri ve yeri gerçek olarak yarattı, size şekil verdi ve şeklinizi güzel yaptı. Dönüş yalnız O’nadır. Göklerde ve yerde ne varsa hepsini bilir ve Allah yüreklerde olanı bilendir. Teğabun 2-4

... Biz, her şeyi açık açık anlattık. Her insanın kuşunu (tâirahu) boynuna bağladık. İnsan için hesap gününde, açılmış olarak önüne konacak bir kitap çıkarırız. KİTABINI OKU ! Bugün sana hesap sorucu olarak kendi nefsin yeter. İsra 12-14

Bu Kur’an Allah’tan başkası tarafından uydurulmuş bir şey değildir. Ancak kendinden öncekileri doğrulayıcı ve o kitabı açıklayıcıdır. O’nda şüphe yoktur. O alemlerin Rabbindendir. Yunus 37

Gerçekten onlara ilim ile açıkladığımız, inanan bir toplum için yol gösterici ve rahmet olarak bir kitap getirdik. A'raf 52

Göklerde ve yerde bulunanların hepsi O’nundur. Hepsi O’na boyun eğmiştir. Rum 26

Evren & Alem

Alem & Evren, bu sayfalarda aynı anlamda kullanılmakla birlikte, bundan sonraki bölümlerde, yanlış anlaşılmaları engellemek ve anlatımda sadelik adına, içinde yaşadığımız alem EVREN, içimizde yaşayan evren ALEM olarak ifade edilecektir.

Kur’an-ı Kerim, bütün alemleri, açık ve net olarak, gökleri ve yeri olan bir sistem olarak anlatmıştır. Bu ifade hem içinde yaşadığımız evrene, hem de içimizde yaşattığımız evrene yani küçük aleme dair ifadedir. Bazı ayetlerde bu daha belirgin anlatılmıştır. Örneğin, (Rum 26) ayetinde, Allah’ın kontrolündeki evren anlatılırken, (Casiye 13) ayetinde, insanın kontrolündeki evren işaret edilmiştir. Bu ayetten , her ne kadar “göklerde ve yerde olanların insana hizmet ettikleri” manası, ilk akla gelen olarak öne çıksa da, bu her şeyde olduğu gibi kolayca görünen kısmı ifade eder.  Daha detaya inildiğinde, farklılıklar olduğu anlaşılır. Bu nedenle, tıpkı yap-boz örneğinde olduğu gibi büyük resmi görebilmek için, daha fazla parçayı bir araya getirmek gerekir.

Aşağıdaki ayette, gökler ve yerden bahsediliyor. Dikkat edilirse, içinde yaşadığımız evren de, içimizde yaşayan alem de aynı örneğe yani, ayrım gözetilmeksizin, her ikisi de kitaba benzetiliyor. Bu benzetimi, farklı ayetlerde de görmek mümkündür. Bu durum, her ikisinin de, aynı mahiyette olduklarına dair önemli bir işarettir.

Bilmez misin ki Allah, gökte ve yerde ne varsa hepsini bilir. Muhakkak bunların hepsi bir kitaptadır. Şüphe yok ki, bu Allah’a kolaydır. Hac 70

O, göklerde ve yerde ne varsa, hepsini size boyun eğdirmiştir. Elbette bunda düşünen bir topluluk için ibretler vardır. Casiye 13

Eğer, doğru yolda iseniz, karşınıza çıkan her tabela, aynı yönü gösterecektir.